allogo1.jpg

UN MONDE PLEIN A CRAQUER by Nicole Hérault

Home

BraveBuilder.

 

UN MONDE PLEIN A CRAQUER

 

Plié en deux

Avec le fardeau du passé sur mon dos

En traversant ses chemins

D’où suis-je parti pour arriver où?...

 

Alors qu’aux vignes de la poésie

Les attentes couvertes de neige

Etaient traitées comme une dentelle

Moi, je ne sais trop comment

J’ai ri aux chagrins!...

 

Pendant que tournaient autour de moi

Toutes les choses qui m’intriguent

En ce temps-là

Moi, j’ai semé la poésie

Dans les champs de l’amour...

 

Malgré les scorpions

Les serpents

J’ai eu souvent soif

D’une vie humaine décente...

Et de surmonter les murs

Construits contre nous...

 

Les fourberies

M’ont marqué très fort...

A chaque fois

Il m’a semblé plus grave

D’être aveugle d’idées

Qu’aveugle de couleurs...

 

Plié en deux

Avec le fardeau du passé sur mon dos

En traversant ses chemins

D’où suis-je parti pour arriver où?...

 

Üzeyir Lokman ÇAYCI

Istanbul, le 05.04.2000

Traduit par Yakup YURT

 

 

CONCOURS POESIE 2001 –  PRIX TERPICHORE

 

 

 

AĞZINA KADAR DOLU BİR DÜNYA

 

Yükü sırtında geçmişin

Büklüm büklüm

Yollarını aşarak

Ben nereden nereye gelmişim?...

 

Karla örtülü bekleyişler

Dantel gibi işlenirken

Şiir bağında

Nedense ben

Acılara gülmüşüm!...

 

Merak ettiğim şeyler

Döndükçe etrafımda

Zamanında ben

Aşk tarlalarına

Şiir ekmişim...

 

Akreplere,

Yılanlara rağmen

Susamışım çok kere

İnsanca yaşamaya...

Bizim için örülen

Duvarları aşmaya...

 

Çok etkiledi beni

Düzenbazlıklar...

Her defasında

Düşünce körlüğünü

Renk körlüğünden

Daha çekilmez görmüşüm...

 

Yükü sırtında geçmişin

Büklüm büklüm

Yollarını aşarak

Ben nereden nereye gelmişim?...

 

Üzeyir Lokman ÇAYCI

Istanbul – 05.04.2000

 

 

A Big World to Crack

 

Folded in two
with a burden on my back,
crossing paths;
from where am I leaving
to arrive where?

And when, to vines of poetry
Expectations covered with snow
were treated like lace,
I know too well how,
have laughed at sorrows...

In this moment
all those things which intrigue me
surround me
and I scatter poetry
in the fields of love

In spite of snakes and scorpions
I have been thirsty
for a decent life
and for surmounting the walls
constructed between us

Deceit
has profoundly marked me...
each time, it seems more serious
to be blind to ideas
than to colors

Folded in two
with a burden on my back,
crossing paths;
from where am I leaving
to arrive where?

by Uzeyir Lokman CAYCI
Traduit par by Yakup YURT en français
French free verse translated into English free verse
by Joneve McCormick

 

Eine ganze Welt zu knacken

In zwei Teile zerstossen
mit der Last der Vergangenheit auf
meinem Rücken
ihre Wege kreuzend
von wo bin ich weggegangen um wo anzukommen?...

Also, dass die Reben der Poesie
von Schnee bedeckten Erwartungen
wie Spitzen behandelt wurden
ich... ich weiss gar nicht wie
ich lachte über die Sorgen!..

Während all die Dinge um mich herum geschahen
die mich beunruhigten
in dieser Zeit da
ich....ich habe die Poesie gesät
in den Feldern der Liebe...

Trotz den Skorpionen
den Schlangen
habe ich häufig Durst gehabt
nach einem menschlichen Leben...
und nach Überwindung von Mauern
die gegen uns gebaut wurden...

Die Schurkereien
haben mich sehr stark gezeichnet...
jedes Mal
erschien es mir schlimmer
für Ideen blinder zu sein
als für Farben...

In zwei Teile zerstossen
mit der Last der Vergangenheit auf meinem Rücken
ihre Wege kreuzend
von wo bin ich weggegangen um wo anzukommen?...

Üzeyir Lokman ÇAYCI
Istanbul – 05.04.2000
Von übersetzt seiend : Monika SCHUDEL

 

 
 
 
UN MUNDO PLENO A ROMPER 

Doblado en dos,

con el fardo del pasado a mi espalda,

atravesando sus caminos, me pregunto

¿de dónde he partido yo para llegar a dónde?

 

Mientras en las viñas de la poesía

las esperas cubiertas de nieve

eran tratadas como encajes,

no sé decir cómo pude reírme de las penas.

 

Giran a mi alrededor

muchas cosas que me intrigan,

y observo que en aquel tiempo,

yo sembré la poesía

en los campos del amor.

 

A pesar de los escorpiones

y las serpientes,

siempre he tenido sed

de llevar una vida decente,

de derribar  los muros

construidos contra nosotros.

 

Los engaños y traiciones

me han marcado muy fuerte.

Cada vez me ha parecido más grave

ser ciego de ideas

que ciego de colores...

 

Doblado en dos,

con el fardo del pasado a mi espalda,

atravesando sus caminos, me pregunto

¿de dónde he partido yo para llegar a dónde?
 

©   Üzeyir Lokman ÇAYCI

Este poema ha sido escrito por Üzeyir Lokman ÇAYCI ,
originalmente en turco.
Traducido al español por
Manuel Guillermo ORTEGA
a partir de las versiones inglesa y francesa.

 

 

 

 

UN MONDE PLEIN A CRAQUER :

http://lale.bedia.sitemynet.com/DUNYA/index.htm

Name: Nicole Hérault, France

Subject: Re: Un monde plein à craquer

J'aime beaucoup !
En particulier :  "Il m'a semblé plus grave

D'être aveugle d'idées
Qu'aveugle de couleurs"

Amicalement
Nicole Hérault

Copyright © 2003-2008 by APOLLO'S LYRE. All rights reserved. Copyright to individual articles held by authors.

2003-2008©Apollo's Lyre Publications